'เราเป็นเพื่อนกันเถอะ ฉันมันโลกส่วนตัวสูงเกินไป...'

นี่ไม่ใช่ประโยค หรือเนื้อหาที่ผมบอกเลิกแฟน แต่มันคือ ใจความทั้งหมด ของเวลากว่า20นาที ที่พยายามอธิบายทุกอย่าง ถึงการตัดสินใจนี้

น่าจะเป็นการบอกเลิกด้วยเหตุนี้ ที่เธอคงพึ่งเคยได้เจอในการบอกเลิก

 .... ดีใจที่เธอเข้าใจ ว่า มันไม่ใช่เรื่องของการจะมีใครใหม่ ไม่ใช่เรื่องว่าเธอไม่ดีพอ

มันก็แค่ ....ผมมันไม่พอดี ---เหมือนคนอื่นเขา.

 สำหรับผม โลกส่วนตัวสูง คือ ไม่อยากประนีประนอมการทำตามฝัน เพื่อแบ่งเวลาใช้สร้างความผูกพันธ์กับใครในเรื่องของความรักแบบนี้

ไม่รู้ว่าผู้อ่าน เคยดูหนัง เรื่อง17again กันหรือป่าว

หากไม่เคยดู เรื่องมันมีความว่า ตัวเอก เป็นนักบาสที่เป็นดาวรุ่งอนาคตดี น่าจะก้าวหน้าถึงขั้นนักบาสอาชีพผู้จะเป็นดาวเด่นในวงการได้ แต่แล้วก็ต้องมาชะงัก เมื่อแมชต์ การแข่งขันสำคัญหนึ่ง ที่กำลังจะแข่งนั้น เค้าได้รู้จากแฟนสาวของเค้าว่า ... แฟนเค้าท้อง!  เค้าลงแข่งได้สักพัก เค้าเห็นแฟนเค้าที่นั่งดูอยู่ ลุกออกจากสนาม จิตใจเค้าเริ่มไม่อยู่กับการแข่งขัน เค้าไม่มีสมาธิ แล้วเค้าก็วิ่งออกไปจากแมชต์การแข่งนั้น ตามแฟนที่เดินออกไปนอกสนามทันที แล้วบอกว่าจะแต่งงานกับเธอ แล้วยอมทิ้งอนาคตทุกอย่าง... ผ่านไป20-30ปี เค้ากลายเป็นผู้ใหญ่ในวัยทำงาน ที่ไม่ประสบความสำเร็จในชีวิต แล้วแฟนเค้าคนนี้ กำลังจะหย่ากับเค้า =แล้ว= เค้าก็ได้รู้ว่าแม้ย้อนเวลาได้ เค้าก็ไม่เสียใจที่จะตัดสินใจอย่างนี้

หมายเหตุ: =แล้ว= มันเป็นเนื้อเรื่องร้อยละ80ของเรื่อง ไม่อยากให้เสียอรรถรสสำหรับคนที่ยังไม่ได้ดู

 แต่ผมไม่ได้เหมือนตัวเอกของหนังเรื่องนี้ ที่พบว่ารักคือทุกสิ่งอย่าง

ทุกสิ่งอย่างสำหรับผมก็คือการทำฝัน ให้เป็นจริง

อยากไปยืนหยัดดั่งในจินตนาการในยามหลับตา ที่ไม่ได้ถูกจำกัด ด้วย คำว่า เป็นไปได้น้อยมาก เป็นไปได้ยากมาก ต้องใช้เวลานานมาก ที่จะเป็นไปได้

แม้โลกแห่งความเป็นจริง มันจะมีความน่าจะเป็นที่ถูกจำกัด ให้ใจท้อ กับผาสูงแห่งความฝันที่ป่ายปีนขึ้นไปยาก ทั้งยังยิ่งสูงยิ่งหนาว 

ถึงอย่างนั้น ผมไม่หวั่น ที่จะทำให้มันเป็นจริง

 

Comment

Comment:

Tweet

u should wath the movie name Nana first this movie talking about dream and love

#1 By Pause me again on 2010-07-16 14:46